psychiatra warszawa
psychiatra warszawa – psychoterapia warszawa

Obserwacja odczynów afektywnych w trakcie badań

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

W czasie badania należy bystro obserwować odczyny afektywne. Nie należy przedwcześnie badanego drażnić, gdyż może to wpłynąć hamująco na przebieg i powodzenie badania. Natomiast pod koniec, gdy już zebraliśmy dość danych, można sobie pozwolić zapytania, zdolne pobudzić afektywni e badanego. Można więc poruszyć tematy  dla niego drażliwe, np. postawić mu pewne zarzuty w związku z jego postępowaniem, omówić sprawę czekającej go kary. wykazać mu nieścisłości  w jego zeznaniach itd. Prowokacja taka pozwoli nam ocenić pobudliwość badanego, jego wybuchowość, chwiejność afektywną, lepkość lub zaleganie afektu, nastrój euforyczny i niedostosowany                i inne własności życia uczuciowego i temperamentu. Do tego celu może służyć również doświadczenie kojarzeniowe. W zakładach zamkniętych wszelkiego typu bardzo doniosłą rolę spełnia. Obserwacja zbiorowa. Lekarz i psycholog kliniczny opierają się tutaj na spostrzeżeniach, czynionych przez personel pomocniczy, zajęty pielęgnowaniem lub dozorowaniem. Zapis spostrzeżeń musi być dokonany zwięźle i przejrzyście. Wymaga to starannego wyszkolenia personelu pomocniczego. Dla ujednolicenia i przejrzystości zapisów opracowano wiele typów kart obserwacyjnych. Zagadnienia te mają największe znaczenie w metodyce psychiatrii społecznej. Niewątpliwie istniejące zjawisko dziedziczenia się cech psychicznych posłużyło zwolennikom mendelizmu do uogólnień, które nie znajdują potwierdzenia w doświadczeniu klinicznym. Nie ma chyba drugiej dziedziny, w której by teorie genetyki formalnej do tego stopnia zawiodły co w psychiatrii. Prawidłowości zbliżone do praw Mendla dało się stwierdzić zaledwie w kilku rzadkich jednostkach, i to stojących na pograniczu neurologii      i psychiatrii, jak pląsawica Huntingtona, itd., a nawet i tutaj nie można. powiedzieć, aby czynnik dziedziczności odgrywał rolę wyłączną. Jednostki te nie stanowią nawet 1% materiału kazuistycznego psychiatrii klinicznej.. M. Bleuler . wyznaje otwarcie, że próby zastosowania klasycznego mendelizmu do psychiatrii skończyły się bankructwem i nie dały nam nic dla zrozumienia praw dziedziczenia tych chorób psychicznych, które stanowią nasz codzienny i istotny przedmiot badań. Pogląd ten pokrywa się zasadniczo z krytycznym stanowiskiem, jakie wobec mendelizmu zajmuje nauka radziecka. Ponieważ był okres w dziejach psychiatrii, gdy z mendelizmem wiązano ogromne nadzieje na wyświetlenie zagadki dziedziczności, przeto obalenie tego kierunku musiało spowodować pewne zniechęcenie do tych zagadnień. Niektórzy posunęli się nawet tak daleko, że usiłowali zaprzeczyć w ogóle istnieniu dziedziczności w przyrodzie. Skrajny ten wniosek jest niesłuszny i przeczy naszym codziennym spostrzeżeniom. Dziedziczność bowiem istnieje ponad wszelką wątpliwość. Nie można jej istnieniu zaprzeczyć i wyprowadzać pojawianie się cech rodzicielskich u potomstwa tylko i wyłącznie z wpływów środowiskowych. Obydwa te biegu- nowo skrajne stanowiska są błędne. Prawda leży pośrodku, [patrz też: autyzm terapia, integracja sensoryczna, osrodek leczenia uzaleznien ]

Comments are closed.