Posts Tagged ‘olejek do włosów’

Zaburzenia mowy i jakanie sie

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Zaburzenia mowy i jąkanie się (balbuties), przebiegające z nie uszkodzoną mową wewnętrzną, omówimy później. Warto tutaj dodać, że pisanie jest umiejętnością znacznie trudniejszą niż mowa, gdyż wymaga rozkla- dania wyrazów na litery, składania ich w zgłoski itd. Dlatego umiejętność ta służy nam za praktyczne kryterium podziału niedorozwoju umysłowego na idiotyzm i głuptactwo (imbecillitas). Na tym drugim poziomie mowa wykształ- cona jest nienajgorzej, natomiast wszelkie wysiłki wyuczenia niedorozwiniętego umysłowo sztuki czytania i pisania kończą się. niepowodzeniem. 1. Afazje i aglafie. Korowa afazja sensoryczna, czyli tzw. głuchota słowna powstaje przy uszkodzeniu ośrodka Wernickego i po- lega na utracie rozumienia wyrazów, w ciężkich przypadkach również rozu- mienia dźwięków słownych. Zaburzeniu ulega więc pojmowanie. Chory słyszy słowa wypowiadane doń w jego języku ojczystym, lecz nie pojmuje ich sensu, jak gdyby słyszał obcą mowę. Zazwyczaj mimo to dużo mówi, wśród licznych iteracji, dotyczących zwłaszcza nawykowych wstawek frazeologicznych. Ko- rowa głuchota słowna bywa najczęściej objawem przemijającym, natomiast trwałym stanem znamiennym dla sensorycznej afazji bywa parafazja, po- legająca na zmianie liter, zgłosek i wyrazów, na “przegadywaniu się” i wypo- wiadaniu innych wyrazów niż zamierzone. Zaburzenie to może występować zarówno przy mówieniu samorzutnym, jak i przy powtarzaniu słyszanych wy- razów. Parafazja może niekiedy przybierać rozmiary przypominające rozerwa- nie związków myślowych (incohaerentia), o czym przy różnicowaniu należy pamiętać. Gdy sprawa się cofnie, można przebytą afazję sensoryczną poznać po zdarzających się tu i ówdzie objawach parafatycznych. Korowa afazja ruchowa, czyli niemota słowna, występująca w związku z uszkodzeniem ośrodka Broca, jest właściwie apraksją w dziedzinie mowy. Chory traci zdolność mowy przy zachowanym jej rozumieniu. Czyta- nie jest tu znacznie mniej zaburzone niż w afazji sensorycznej. Mięśniowy apa- rat mowy nie jest tu porażony, gdyż korowe ośrodki dla warg, języka i mięśni krtani nie tutaj się znajdują. Można powiedzieć, że jak gdyby zatraciła się pa- mięć posługiwania się mięśniami mowy. Zaburzenia te występują zazwyczaj zarówno w mowie, jak i w piśmie. Chory jak gdyby stracił panowanie nad aparatem wykonawczym drugiego układu sygnałowego. Może przy tym dojść do szczególnych objawów, które czasem wybitniej wychodzą na jaw w piśmie niż w mowie. [hasła pokrewne: , olejek do włosów, tusz do rzęs, ból pleców ]

Comments Off

Posts Tagged ‘olejek do włosów’

Zaburzenia mowy i jakanie sie

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

W praktyce niemal nigdy nie udaje się prowadzić badania według z góry ustalonego schematu. Trwałoby to zbyt długo i groziłoby rozdrażnieniem cho- rego. Przy pierwszym zetknięciu nawiązujemy z chorym swobodną rozmowę, starając się dostosować do jego zainteresowań. W przebiegu rozmowy żazwy- czaj wychodzi na jaw jakiś objaw, np. urojenia, omam itp. Chwyciwszy taki ślad, idziemy już za nim. Jeżeli poważnie powątpiewamy o trafność spostrze- żeń lub sądów chorego, to skłaniamy go zazwyczaj tym samym do prób przed- stawienia dowodów. Gdy chory mówi, zdradza się z zasady z dalszymi obja- wami. Można je wyłowić i rozpoznać w wypowiedziach chorego tylko pod warunkiem, że zna się symptomatologię chorób psychicznych. Trzeba mieć: w głowie zasady diagnostyki psychiatrycznej, aby spostrzec objawy. Jeżeli chory nie chce mówić, można przystąpić bezpośrednio do badania cielesnego. W przebiegu badania może .się udać, że chory nawiąże z nami rozmowę. np. o swoich cielesnych dolegliwościach. Przy taktownym, przyjaznym i po- ważnym postępowaniu chory nabierze zaufania i wypowie się. Jeżeli stale po- równujemy to, co słyszymy, z tym, co widzimy, za chwilę będziemy już roz- porządzali szeregiem danych porównawczych. Możemy więc porównać wypo- wiedzi słowne chorego z jego wyrazem mimicznym, treść jego urojeń ze sta- nem uczuciowym, możemy zauważyć sposób jego reagowania na podniety ze- wnętrzne itd. Zbyt obcesowe postępowanie może chorego rozdrażnić. Jeżeli nie uprzedzimy go, że chodzi nam o stwierdzenie, czy ma on dobrą pamięć, tylko bezpośrednio zadajemy mu pewne pytania, możemy go zrazić na wstępie. Trzeba mieć wy- czucie sytuacji, aby właściwe pytanie zadać w odpowiedniej chwili. Należy też umiejętnie i ostrożnie robić użytek z wiadomości, udzielonych nam uprzednio przez otoczenie chorego, w przeciwnym razie możemy wnieść powikłania do rodziny chorego. Lepiej jest przez zręczne zadawanie pytań skłonić chorego do poczynienia nam pewnych wyznań, które będą stanowiły potwierdzenie wywiadu, uzyskanego od rodziny. Unikać też należy tonu lekceważącego, szy- derczego, wyniosłego. Chory może się poczuć obrażony, że się do niego od- nosimy jak do głupca. Musi on czuć, że okazujemy dla jego powikłań życio- wych, dla położenia, w które się wplątał lub dla dziwactw pewne zrozumienie. Bywają jednak typy, wobec których okazać należy pewną stanowczość. Czynić to należy z umiarem i życzliwością. [więcej w: , olejek do włosów, rehabiliacja, przydomowe oczyszczalnie ]

Comments Off

« Previous Entries