Gdy badany opowiada, zwracac trzeba

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Gdy badany opowiada, zwracać trzeba uwagę nie na ilość wiadomości pamięciowych, lecz na sposób ich użytkowania, np. czy gubi się w szczegółach tracąc wątek, czy posługuje się wykutymi na pamięć frazesami, czy w osądach swoich jest samodzielny, czy rozgranicza to, co ważne od tego, co nieważne, czy używane pojęcia są ostro od siebie odgraniczone, czy rozumie on pojęcia, które przytacza, czy opowiada rozwlekle, czy umie się streszczać. Głuptacy opisują szczegóły nie- istotne, trzymają się tego, co zmysłowe i konkretne, nie są zdolni uchwycić związku przyczynowego między dwoma wydarzeniami lub związku logicz- nego między przesłankami i wnioskiem. W działaniach rachunkowych ogra- niczeni umysłowo mogą dawać sobie nieźle radę, gdy zadajemy im pytania z życia codziennego, np. ceny towarów, które sami zakupują, wartość pieniędzy obiegowych, obliczanie przy grze w karty, natomiast zawodzą, gdy dajemy im zadanie teoretyczne. Rzadziej rzecz się ma odwrotnie, tj. badany biegle przy- tacza wyuczone w szkole teoretyczne formułki, natomiast zawodzi zupełnie, gdy każemy mu zrobić z tej wiedzy pamięciowej praktyczny użytek na przy- kładzie konkretnym. Przy – działaniach rachunkowych należy postępować od zadań najłatwiej szych stopniowo do coraz trudniejszych, a więc najpierw li- czenie monet, dodawanie, odejmowanie, mnożenie, później dzielenie, wreszcie ułamki itd . Dobrze jest przysłuchać się, jak badany czyta. Można przy tym spostrzec żakowski sposób czytania, utykanie przy trudniejszych wyrazach, niezrozumie- nie treści itd. Często popełnia się ten błąd, że daje się badanemu do rozwią- zania testy, których i zdrowy człowiek nie potrafi rozwiązać i wnosi się z jego niewiedzy o ubytkach intelektualnych. Daleko ważniejsza jest ocena sposobu jego odpowiadania; np. czy widzi on sam, że nie rozumie o czym mówi, w jaki sposób pokrywa swoją niewiedzę, w jaki sposób stara się wybrnąć z trudności itd. Jeszcze przed badaniem ustnym badany powinien napisać ży- ciorys, którego forma i treść mają duże znaczenie dla oceny sprawności inte- lektualnej. Można też życiorys kazać powiedzieć. Poznamy wówczas nie tylko stopień jego wykształcenia, ale też zasób jego skojarzeń, poradność życiową, zdolność wysławiania się. Przy opisie prostych obrazków zwracamy uwagę na. to, czy potrafi on uchwycić różnicę między przedmiotami pojąć przedstawioną na obrazku sytuację, lub czy spostrzega tylko szczegóły, czy też potrafi objąć pewną całość. Przy badaniu pojęć abstrakcyjnych trzeba postępować bardzo ostrożnie, gdyż i zdrowi ludzie nie zawsze potrafią jasno podać definicję takich pojęć, jak praca, ubóstwo, radość, pokój, piękno, odwaga, państwo, wyzwo: lenie itd. Można z badanym podjąć rozmowę na życiowe tematy z zakresu jego, zainteresowań. Jak ocenia on swoje położenie, np: jak ustosunkowuje się do popełnionego przestępstwa, dlaczego go tutaj• umieszczono, co ma na swoje usprawiedliwienie, jakie ma plany na najbliższą przyszłość, czy rozporządza odpowiednimi pojęciami moralnymi, czy zna się głębiej na wykonywanym przez siebie zawodzie, np. skąd się bierze mąka, skąd się biorą materiały w za- kresie przemysłu lub rękodzieła, z którego żyje? itd. Wyjaśnienia, których nam badany udziela, rzucają światło na sprawność umysłową i sylwetkę charakte- rologiczną osobnika. [więcej w: , witamina b6, odzież bhp, protetyka ]

Comments are closed.